Wilgen, hennep en enzymes halen PFAS uit bodem én grondwater
Het saneringsproject van Campus Vesta en C-biotech, waarbij PFAS door middel van wilgen, hennep, enzymes en schimmeldraden uit de grond wordt gehaald, is dankzij zijn totaalaanpak uniek in de wereld. PFAS wordt zo niet alleen in de bodem, maar ook in het grondwater aangepakt.

Tot 2011 gebruikte het opleidingsinstituut van de provincie Antwerpen PFAS-houdend blusschuim voor zijn brandweeropleidingen. Door hun snelle en sterke bluskracht waren dergelijke fluorhoudende schuimen sinds de jaren 60 standaard in brandbestrijding. Daardoor raakte een deel van de terreinen van Campus Vesta vervuild. PFAS is de afkorting van poly- en perfluoralkylstoffen, een verzamelnaam voor meer dan 6000 stoffen, waarvan er enkele mogelijk kankerverwekkend zijn.
Om komaf te maken met deze historische vervuiling stapte Campus Vesta, als autonoom provinciebedrijf gesteund door de provincie Antwerpen, in het baanbrekend proefproject van C-biotech. Dit bedrijf uit Temse maakt deel uit van KIS, het Kenniscentrum Innovatieve Saneringstechnieken, dat werd opgericht omdat Vlaanderen koploper wil zijn in de aanpak en sanering van chemische verontreiniging in bodem, water en lucht.
Fytoremediatie
Rode draad in het project is fytoremediatie. Dat zijn technieken die gebruikmaken van planten en de bijbehorende micro-organismen om verontreiniging in bodem en grondwater op te vangen, te verwijderen, om te zetten en te degraderen. Fytoremediatie verschilt van andere biologische saneringstechnieken omdat hier levende micro-organismen worden gebruikt in combinatie met levende planten.
In de aanloop naar het toepassen van deze innovatieve technieken plantte Campus Vesta in april al 1.500 wilgen aan. In juni werd (industriële) hennep gezaaid en werden er plantenvakken voor de ontwikkeling van enzymes geplaatst. Wilgen en hennep trekken PFAS als het ware uit de grond en slaan deze stof op in hun blad. Ze doen dit elk op hun eigen manier.
Wilgen
Omdat de wortels van een wilg tot op het grondwaterniveau doorgroeien, kan deze boom per dag tot 200 l water uit de grond opzuigen. Het water stroomt naar de bladeren en verdampt, de PFAS blijft achter in de bladeren. Die worden ‘geoogst’ nog voor ze op de grond kunnen vallen. Daarna worden ze experimenteel behandeld met technologieën waarbij de PFAS wordt vernietigd.
Hennep werkt anders. Het pakt vooral de PFAS-vervuiling in het minder diepe, vaste deel van de bodem aan. De hennepplanten groeien heel snel, in ideale weersomstandigheden zo’n 3 cm per dag. Ook hier zal PFAS zich in de bladeren concentreren. Bij het afrijden van de planten worden de bladeren en stengels gescheiden. De bladeren worden vernietigd. De PFAS-vrije stengels kunnen worden gebruikt als grondstof voor circulaire bouwmaterialen. Bovendien wordt er ook CO2 in opgeslagen, wat nuttig is in de strijd tegen de klimaatopwarming.
Triple win
Het project biedt dus een triple win: naast het saneren van bodem en grondwater levert het een bijdrage aan de circulaire economie en aan de strijd tegen de klimaatopwarming. Bovendien heeft deze natuurlijke saneringsmethode als voordeel dat ze volledig op zonne-energie werkt en er dus geen pompen of andere energiebronnen nodig zijn. Nadeel is dat het veel tijd vergt, soms meerdere jaren.
Behalve wilgen en hennep plaatste C-biotech ook plantenvakken waarin enzymes zich kunnen ontwikkelen. Ze bevinden zich boven de ondergrondse waterbuffering, zodat er geen interactie is met het onderliggende grondwater.
Uniek in de wereld
Erik De Bruyn, projectmanager bij C-biotech, is de drijvende kracht achter het project. “Dit project heeft de ambitie om uit te groeien tot het leidende Europese living lab in Europa”, aldus De Bruyn. “We passen de meest geavanceerde technologie toe, zoals drone-monitoring van de groei van de planten en van de PFAS-opname, state of the art grondwatermonitoring en analysetechnologie. Het project kadert in een wereldwijde aanpak die voor bodem- en grondwatersanering vergelijkbaar is met wat Ocean Clean Up betekent voor de oceanen.”
Het project zit nog in een studiefase. Het is zeker nog 3 jaar wachten op definitieve resultaten.